Archiwum autora: pnplaw_adm

Aktualizacja kwoty dotacji w październiku ważna od listopada, nie od początku roku

Po raz kolejny w październiku organy dotujące dokonywały aktualizacji podstawowej kwoty dotacji dla przedszkoli.

I po raz kolejny niemal wszystkie samorządy dokonały tak zwanego „wyrównania” w sposób nieprawidłowy, niezgodny z przepisami ustawy.

Muszę zwrócić uwagę na treść przepisu art. 43 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych. Jest to przepis absolutnie jasny i naprawdę trudno powiedzieć, dlaczego większość samorządów go nie rozumie i nie stosuje.

Oto, co jest w ustawie napisane, w jaki sposób należy wypłacać zmienione stawki dotacji po zaktualizowaniu np. w październiku.

Art. 43 ust. 3 mówi: Zaktualizowana kwota dotacji, o której mowa w art. 15-21, art. 25 ust. 1-4 i 8, art. 26 ust. 1, 2 i 8, art. 28-30, art. 40 i art. 41, obowiązuje … od pierwszego dnia listopada roku budżetowego – w przypadku aktualizacji, o której mowa w ust. 2 pkt 2

Powyższy przepis WYRAŹNIE określa, że zmiana stawki nie jest od października, nie od stycznia, ale od LISTOPADA !!!

Następnie przepis tego samego art. 43 ust. 4 i 5 wyjaśniają, jak należy „wypłacać zmienione stawki.

  1. Jeżeli wysokość dotacji …. uległa zmianie, suma kolejnych przekazywanych części dotacji …., począwszy od pierwszego dnia obowiązywania zaktualizowanej kwoty dotacji, stanowi różnicę pomiędzy wysokością dotacji ……. według stanu na pierwszy dzień obowiązywania zaktualizowanej kwoty dotacji, a sumą części dotacji przekazanych …. od początku roku budżetowego do dnia poprzedzającego pierwszy dzień obowiązywania zaktualizowanej kwoty dotacji.
  2. W przypadku wyrównywania kwoty dotacji ….. zgodnie z ust. 4, średnia arytmetyczna kolejnych przekazywanych części dotacji ….., począwszy od pierwszego dnia obowiązywania zaktualizowanej kwoty dotacji, może zwiększyć się maksymalnie o 50% albo zmniejszyć się maksymalnie o 25% średniej arytmetycznej części dotacji przekazanych …… od początku roku budżetowego do dnia poprzedzającego pierwszy dzień obowiązywania zaktualizowanej kwoty dotacji.

To bardzo ważne, gdyż policzenie zmienionej stawki poprzez podzielenie nowej podstawowej kwoty dotacji przez 12 (miesięcy) daje całkowicie inny wynik, niż w wyniku ustalenia w sposób zgodny z ustawą, jako kwoty do wypłacenia przez pozostałe 2 miesiące roku! Wtedy te -25% może nie zostać zastosowane!

W zeszłym roku publikowałem odpowiedź MEN w sprawie aktualizacji podstawowej kwoty dotacji, pismo to zamieszczam ponownie.2018-11-14 odpowiedź MEN na pismo PiE

MEN potwierdza, że liczenie nowej kwoty dotacji „z wyrównaniem” od początku roku jest nieprawidłowe, ponieważ nowa, zaktualizowana stawka obowiązuje od następnego miesiąca, a nie od początku roku. Ponadto, MEN na równaniu wyjaśnia i potwierdza sposób obliczenia, jakie powinny być nowe, miesięczne stawki, po dokonanej aktualizacji.

W roku 2019 pierwsza aktualizacja miała miejsce w kwietniu, druga – jak zawsze w październiku.

Oto prawidłowy wzór na obliczenie wypłat dotacji po aktualizacji:

KDU – kwota miesięczna dotacji na ucznia (KDU1 – od stycznia do kwietnia, KDU4 – od maja do października)

KRD – kwota roczna dotacji, po aktualizacji (4 – kwiecień, 10 – październik)

Aktualizacja w kwietniu: (KRD4 – 4xKDU1) : 8

Aktualizacja w październiku:  [ KRD10 – suma wypłaconych części (4xKDU1 + 6xKDU4) ] :2

Przykład liczbowy:

KRD Podstawowa kwota dotacji na początku roku = 12000 zł

KDU1 = 1000 zł (czyli 12000 : 12 m-cy = 1000 zł/m-c)

KRD4 = 12500 zł

 Po aktualizacji w kwietniu: (KRD4 – 4xKDU1) = 12500 – 4000 = 8500 zł (do wypłacenia od maja do końca roku)

: 8 = 1062,50 zł/m-c (począwszy od maja)

Czyli KDU4 = 1062,50 zł

KRD10 = 11000 zł

Po aktualizacji w październiku:

[ KRD10 – suma wypłaconych części (4xKDU1 + 6xKDU4) ] = 11000 – (4000 + 6375) = 11000 – 10375 = 625 zł

: 2 = 312,50 zł

Czyli nowa KDU10 = 312,50 zł

ALE: zgodnie z art. 43 ust. 5, średnia kwota do wypłaty za listopad i grudzień może być jedynie o 25% niższa, niż średnia arytmetyczna wypłaconych części dotacji od stycznia do października.

Wobec tego: średnia arytmetyczna wypłaconych części to 10375 : 10 = 1037,50 zł

Obniżenie o 25% daje wynik 778,12 zł

Oznacza to, że nawet przy takiej drastycznej obniżce kwoty dotacji w październiku, przedszkole MUSI dostać za listopad i grudzień dotacje nie niższe, niż 778,12 zł!

Gdyby samorząd, jak to zwykle robi, podzielił nową KRD10 przez 12 miesięcy, to wychodzi ok. 916 zł, czyli w stosunku do średniej 1037 zł obniżenie jest o zaledwie ok. 12%. Ale wtedy samorząd nakazuje „wyrównanie” od stycznia, czyli zabiera wam całą dotację z listopada, a nawet z grudnia!

I to jest właśnie różnica pomiędzy kreatywną księgowością samorządów, a działaniem zgodnym z prawem i ustawami!

Chciałbym ponownie wyrazić nadzieję, że takie wyjaśnienie trafi wreszcie do urzędników, którzy przeliczając dotacje nie tylko postępują niezgodnie z przepisem, ale też z matematyką….

autor:

Robert Kamionowski

 

Sąd Najwyższy potwierdził: zaniżonych dotacji sprzed 2017 r. można dochodzić w sądzie cywilnym

Sądy cywilne wielokrotnie w ostatnich latach, po wejściu w życie najpierw w 2017 r. przepisów znowelizowanej ustawy o systemie oświaty, a następnie od 1 stycznia 2018 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych, odrzucały pozwy dotyczące zaniżonych dotacji za lata wcześniejsze, wnoszone do sądów powszechnych.

Zdaniem sądów cywilnych, od roku 2017 właściwe do rozpatrywania tych spraw stały się wyłącznie sądy administracyjne.

W naszych postępowaniach sądowych staraliśmy się dowodzić, że takie stanowisko sądów jest absolutnie błędne, a zaniżone dotacje za okresy co najmniej do roku 2017, mogą i powinny być dochodzone wyłącznie na drodze cywilnej przed tymi sądami. Na szczęście, sądy przychylały się do takiego stanowiska, ale zdarzało się dosyć często, że w innych sprawach nadal pozwy były odrzucane.

Sprawa stała się tak poważna i niejednoznaczna, że jeden z sądów zwrócił się do Sądu Najwyższego o definitywne rozstrzygnięcie tej kwestii w formie uchwały.

Na posiedzeniu w dniu 8 listopada 2019 r. Sąd Najwyższy taką uchwałę podjął:

Artykuł 91 ust. 2 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (jedn. tekst: Dz.U.  z 2017 r., poz. 2203) nie  wyłącza drogi sądowej do dochodzenia po dniu 1 stycznia 2018 r. w postępowaniu przed sądem powszechnym roszczeń dotyczących dotacji przyznawanych niepublicznym przedszkolom w okresie przed dniem 1 stycznia 2017 r. na podstawie ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (jedn. tekst: Dz.U. z 2017 r., poz. 2198 ze zm.).

Uchwała została opublikowana na stronie internetowej Sądu Najwyższego:

http://www.sn.pl/sprawy/SitePages/Zagadnienia_prawne.aspx?ItemSID=1245-301f4741-66aa-4980-b9fa-873e90506a11&ListName=Zagadnienia_prawne&Rok=2019

Wobec powyższego, w świetle uchwały SN, jak najbardziej możliwe jest wniesienie powództwa, dotyczącego dotacji zaniżanych przed rokiem 2017, jak dotychczas do sądu cywilnego.

Robert Kamionowski

Dodatkowe wyjaśnienia do zasad wydatkowania dotacji na uczniów niepełnosprawnych

Biuro Edukacji m.st. Warszawy opublikowało na swojej stronie internetowej edukacja.warszawa.pl dodatkowe wyjaśnienia o zasadach wydatkowania dotacji na uczniów niepełnosprawnych. Mogą one choćby częściowo pomóc Państwu w rozwiązywaniu trudnych dylematów, jak wydatkować i rozliczać te dotacje.

Poniżej publikujemy komunikat w pełnej treści.

 

W nawiązaniu do komunikatu z dnia 4 lutego br. Wydatkowanie dotacji na uczniów niepełnosprawnych od dnia 1 stycznia 2019 r. informujemy, że Biuro Edukacji otrzymało z Ministerstwa Edukacji Narodowej wyjaśnienia w zakresie wydatkowania dotacji na uczniów niepełnosprawnych w przedszkolach niebędących przedszkolami specjalnymi, oddziałach przedszkolnych w szkołach podstawowych niebędących szkołami specjalnymi oraz innych formach wychowania przedszkolnego.

Zgodnie z pismem Ministerstwa znak DWKI-WSPE.4035.329.2019.LJK z dnia 11 maja 2019 r., przepisy art. 35 ust. 5 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (Dz. U. poz. 2203 ze zm.) w sposób precyzyjny wskazują, że na wydatki ponoszone w ramach otrzymanej dotacji na wychowanka z niepełnosprawnością składają się:

  • wydatki na realizację zadań wynikających z zaleceń zawartych w orzeczeniach o potrzebie kształcenia specjalnego, orzeczeniach o potrzebie zajęć rewalidacyjno – wychowawczych, indywidualnych programach zajęć oraz indywidulanych programach edukacyjno – terapeutycznych oraz zapewnienie warunków ich realizacji oraz
  • wydatki na realizację zadań innych, w wysokości niezbędnej dla realizacji zadań tych placówek wychowania przedszkolnego w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej, w odniesieniu do uczniów posiadających orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego lub uczestników zajęć rewalidacyjno – wychowawczych.

W opinii Ministerstwa, to organ prowadzący powinien samodzielnie określić sposób wyodrębniania wydatków na podejmowane zadania oświatowe związane z realizacją zadań wynikających z organizacji kształcenia specjalnego oraz na organizację zajęć rewalidacyjno-wychowawczych, w celu rozliczenia się z otrzymywanej dotacji. Ministerstwo podkreśla, iż przyjęta przez organ prowadzący metoda musi być adekwatna do specyfiki funkcjonowania danej jednostki i powinna umożliwiać właściwe przyporządkowanie wydatków na cele wskazane w ustawie.

Jak sugeruje Ministerstwo, jedną z metod, w przypadku niektórych wydatków, może być metoda uwzględniająca proporcję liczby dzieci niepełnosprawnych do wszystkich dzieci w jednostce. Jednakże dobór metody oszacowania tych wydatków powinien zostać dokonany indywidualnie dla danej placówki, z uwzględnieniem specyfiki organizacji kształcenia specjalnego.

Z uwagi na powyższe informujemy, że wykorzystanie dotacji przekazanej przez m.st. Warszawa na uczniów przedszkoli i oddziałów przedszkolnych w szkołach podstawowych, niebędących specjalnymi oraz innych form wychowania przedszkolnego, posiadających orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego, weryfikowane będzie z uwzględnieniem specyfiki funkcjonowania danej placówki. Z uwagi na brak ustawowego wzoru służącego określeniu limitu tzw. wydatków innych, ponoszonych w wysokości „niezbędnej” w odniesieniu do uczniów posiadających orzeczenie, zadaniem organu prowadzącego będzie uzasadnienie wyboru metody szacowania tych wydatków (w tym np. metody uwzględniającej proporcję liczby dzieci z orzeczeniami do wszystkich dzieci w jednostce w skali roku, lub np.  metody, w której przyjmuje się, że wydatki „inne” ponoszone są do wysokości kwoty dotacji należnej na dziecko bez orzeczenia).

Ponadto, nawiązując do wyjaśnień dotyczących wydatkowania dotacji na uczniów szkół posiadających orzeczenia pragniemy doprecyzować, iż w przypadku uczniów uczęszczających do oddziałów integracyjnych w szkołach, odrębnemu rozliczeniu podlega całość dotacji przekazanej na uczniów tych oddziałów, z uwzględnieniem dotacji na uczniów bez orzeczeń. Jak wynika jednak z konstrukcji wzoru określającego limit wydatków „innych” w szkołach niebędących specjalnymi (art. 35 ust. 5 pkt 4 ustawy), w praktyce całość dotacji otrzymanej na uczniów bez orzeczeń w oddziałach integracyjnych przeznaczona jest na  realizację zadań niezwiązanych bezpośrednio z kształceniem specjalnym.

 

 

 

 

 

 

 

Monitoring wizyjny w szkołach i placówkach oświatowych po wejściu w życie RODO

W związku z wejściem w życie w dniu 25 maja 2018 r rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (RODO) szereg przepisów polskiego prawa zostało dostosowanych do wymagań tego rozporządzenia.  Nowo uchwalona ustawa o ochronie danych osobowych zmieniła m.in. przepisy ustawy prawo oświatowe. W wyniku tego działania do ustawy prawo oświatowe został dodany przepis regulujący bezpośrednio monitoring wizyjny w szkołach i placówkach oświatowych. Do tej pory nie istniały żadne przepisy regulujące te działania w sposób bezpośredni. Wiele szkół i placówek oświatowych prowadziło monitoring wizyjny kierując się ogólnymi zasadami wywiedzionymi z różnych przepisów prawa w tym przede wszystkim z ustawy o ochronie danych osobowych, kodeksu cywilnego, Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Od 25 maja 2018 r monitoring wizyjny prowadzony w szkołach i placówkach oświatowych powinien spełniać następujące wymagania:

Kamery monitoringu wizyjnego mogą działać tylko i wyłącznie w celu zapewnienia bezpieczeństwa uczniów i pracowników lub ochrony mienia.  Monitoring wizyjny nie może stanowić środka nadzoru nad jakością wykonywania pracy przez pracowników szkoły lub placówki oświatowej.

Decyzję o wprowadzeniu monitoringu wizyjnego podejmuje dyrektor szkoły lub placówki oświatowej. Decyzję tę dyrektor powinien uzgodnić z gminą lub innym organem prowadzącym szkołę lub placówkę oświatową a także skonsultować ją z radą pedagogiczną, radą rodziców i samorządem uczniowskim. Forma konsultacji oznacza, iż dyrektor nie jest związany uzyskaną opinią.

Monitoring w szkołach i placówkach oświatowych może być wprowadzony pod warunkiem wcześniejszego (na 14 dni przed uruchomieniem) poinformowania uczniów i pracowników szkoły lub placówki oświatowej o planowanym wprowadzeniu monitoringu.

Ustawa co do zasady zakazuje instalowania kamer w szeregu pomieszczeń szkolnych m.in. w klasach i innych pomieszczeniach gdzie odbywają się zajęcia wychowawcze i opiekuńcze, w pomieszczeniach w których udzielana jest uczniom pomoc psychologiczno-pedagogiczna, tzw. pokojach nauczycielskich, gabinetach profilaktyki zdrowotnej, łazienkach, szatniach i przebieralniach. Jednakże w szczególnie uzasadnionych przypadkach jeśli jest to niezbędne ze względu na istniejące zagrożenie dla realizacji celu w którym monitoring został wprowadzony obraz w tych pomieszczenia może być rejestrowany jeśli nie naruszy to godności oraz innych dóbr osobistych uczniów, pracowników i innych osób, w szczególności jeśli zostaną zastosowane techniki uniemożliwiające rozpoznanie przebywających w tych pomieszczeniach osób.

Nagrania uzyskane w wyniku stosowania monitoringu mogą być wykorzystywane wyłącznie w celu, dla jakiego zostały zarejestrowane czyli np. nie powinny być co do zasady wykorzystywane jako dowód niskiej jakości pracy nauczyciela.

Wszystkie nagrania z monitoringu powinny być usunięte najpóźniej w ciągu 3 miesięcy od dnia nagrania, do tego czasu dane z monitoringu powinny być przechowywane w sposób zabezpieczony.

Monitorowane pomieszczenia powinny być wyraźnie oznaczone znakami piktograficznymi lub powinny być emitowane ogłoszenia dźwiękowe.

Zgodnie z ustawą dyrektor szkoły zobowiązany jest uzgodnić z organem prowadzącym środki techniczne i organizacyjne w celu ochrony przechowywanych nagrań obrazu oraz danych osobowych uczniów, pracowników i innych osób, które w wyniku tych nagrań można zidentyfikować.

Należy zwrócić uwagę, iż ustawa mówi o rejestracji obrazu co oznacza, że rejestracja dźwięku nawet z obrazem jest niedozwolona.

W związku z faktem, że powyższe przepisy weszły w życie już w zeszłym roku monitoring wizyjny obecnie działający w szkołach i placówkach oświatowych powinien spełniać wszystkie wspomniane wymogi.

Przygotowała:

Radca prawny Dorota Dąbrowska-Kobus

ddk@pnplaw.pl

Wydatki dokonywane z dotacji na uczniów posiadających orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego poza realizacją zaleceń z orzeczenia

Od stycznia 2019 obowiązują przepisy, nakazujące odrębne rozliczanie dotacji udzielanej na kształcenie specjalne, czyli na uczniów i wychowanków posiadających orzeczenia.

Ustawa z 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych zawiera przepisy art. 35 ust. 4 i 5, które weszły w życie 1 stycznia 2019 r. Należy wskazać, że zasady wydatkowania dotacji, określone w przepisie art. 35 ust. 1 (a także ust. 2 i 3), są ogólnymi wskazówkami i obowiązują wszystkie podmioty, otrzymujące i wydatkujące dotacje oświatowe, także w zakresie dotacji na kształcenie specjalne. Jednak ustawa zawiera przepisy szczególne, dotyczące wydatkowania określonych dotacji, właśnie ust. 4 i 5 w art. 35, stanowiące podstawę do oceny zasadności wydatkowania dotacji udzielanej na niektórych uczniów.

Często spotykane są stanowiska i twierdzenia, że z dotacji udzielanej na kształcenie specjalne, czyli na uczniów i wychowanków posiadających orzeczenia, nie będą mogły być dokonywane żadne inne wydatki, niż bezpośrednio przeznaczone na ich kształcenie specjalne oraz zajęcia rewalidacyjno-wychowawcze. Pojawiają się, nawet stanowcze, opinie, że pobyt takiego ucznia w przedszkolu czy szkole, będzie musiał być dodatkowo finansowany przez rodziców w formie czesnego (lub co najmniej części czesnego), gdyż na takiego ucznia nie przysługuje już „normalna” dotacja, jak na ucznia przedszkola i szkoły.

Twierdzenia takie są jednak błędne, co postaram się wyjaśnić.

Przepis art. 35 ust 4 stanowi:

Dotacja, o której mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-30 i art. 32, przekazana na uczniów i wychowanków, posiadających orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego, uczestników zajęć rewalidacyjno-wychowawczych oraz na uczniów oddziałów integracyjnych w szkołach może być wykorzystana wyłącznie na pokrycie wydatków związanych z realizacją zadań związanych z organizacją kształcenia specjalnego, o którym mowa w art. 127 ust. 1 ustawy – Prawo oświatowe, oraz na organizację zajęć rewalidacyjno-wychowawczych, o których mowa w art. 36 ust. 17 ustawy – Prawo oświatowe.

Są to zasady ogólne, które zostały wyjaśnione i sprecyzowane w kolejnych przepisach art. 35. Przepis art. 35 ust. 5 wyjaśnia, jak należy rozumieć wydatki, o których mowa w ust. 4.

W pkt. 2, dla przedszkoli, oddziałów przedszkolnych w szkołach podstawowych oraz szkół, niewymienionych w pkt 1, innych form wychowania przedszkolnego i poradni psychologiczno-pedagogicznych, w tym poradni specjalistycznych, dopuszczalne są wydatki na realizację zadań wynikających z zaleceń zawartych w orzeczeniach o potrzebie kształcenia specjalnego, orzeczeniach o potrzebie zajęć rewalidacyjno-wychowawczych, indywidualnych programach zajęć, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego, oraz indywidualnych programach edukacyjno-terapeutycznych, o których mowa w art. 127 ust. 3 ustawy – Prawo oświatowe, oraz zapewnienie warunków ich realizacji.

Przepis art. 35 ust. 5 pkt 3 odnosi się wyłącznie do przedszkoli i oddziałów przedszkolnych w szkołach podstawowych, niewymienionych w pkt 1 (czyli specjalnych), oraz innych form wychowania przedszkolnego. Nie obejmuje on szkół oraz poradni psychologiczno-pedagogicznych. Stanowi, że w wymienionych placówkach, oprócz wydatków, o których mowa w pkt 2, z dotacji dokonywane są także wydatki na realizację zadań innych niż określone w pkt 2, w wysokości niezbędnej dla realizacji zadań tych placówek wychowania przedszkolnego w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej, w odniesieniu do uczniów posiadających orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego lub uczestników zajęć rewalidacyjno-wychowawczych.

Wobec powyższego, ogólne koszty funkcjonowania przedszkola, takie jak: utrzymanie lokalu, dostawy energii (prąd, ciepło, woda), koszty administracyjne (zaliczone do kategorii wydatków organu prowadzącego, w tym remonty czy prowadzenie księgowości i administracji), zajęć ogólnych, realizacji podstawy programowej oraz innych zajęć w przedszkolu, w tym dodatkowych (niepokrywanych przez rodziców), wynagrodzenia personelu pedagogicznego i niepedagogicznego, spełniającego zadania w stosunku do całości przedszkola, a także innych wynagrodzeń (w tym dyrektora), mogą zostać także pokryte z dotacji na uczniów niepełnosprawnych.

Problemem może być, w jakiej części, skoro przepis dozwala na ich pokrycie „w odniesieniu” do tych uczniów. Odniesienie w formule matematycznej można ująć jako określony współczynnik, proporcję. Nie powinno być zatem wątpliwości, że uczniowie posiadający orzeczenia, uczestniczą w funkcjonowaniu, czyli także wydatkach przedszkola, do którego uczęszczają, co najmniej w takim stopniu, w jakiej proporcji są uczniowie z orzeczeniami do liczby wszystkich uczniów. Bowiem dzieci niepełnosprawne także korzystają z tego samego budynku, opieki, wody, ogrzewania, realizacji programu przedszkola itd. Jest zatem w pełni dozwolone przez przepisy określenie ich udziału („odniesienia”) w formie choćby współczynnika liczby dzieci niepełnosprawnych do ogółu uczniów w przedszkolu. Przykładowo, gdy w przedszkolu jest 5 dzieci z orzeczeniami na ogólną liczbę 100 dzieci, to zasadne byłoby przypisanie 1/20 (czyli 5%) ogólnych kosztów funkcjonowania przedszkola jako odnoszących się do tych dzieci i pokrycie ich z dotacji na uczniów niepełnosprawnych.

Niektóre samorządy już zapowiedziały placówkom na swoim terenie, że akceptować będą właśnie takie zasady podziału kosztów całości funkcjonowania przedszkola. Inne zaś wskazują, że właściwe byłoby określanie wydatków tego rodzaju, w odniesieniu na dzieci niepełnosprawne, do kwot odpowiadających dotacji udzielanej na zwykłego ucznia przedszkola. Przykładowo, jeśli dotacja podstawowa wynosi 700 zł, a na ucznia niepełnosprawnego 4700 zł, to z tej dotacji 4000 zł przeznacza się na, ogólnie mówiąc – terapie, a 700 zł na pobyt dziecka jako ucznia przedszkola. Tak naprawdę, z matematycznego punktu widzenia, obie metody prowadzą do tego samego wyniku, gdyż proporcja uczniów niepełnosprawnych do wszystkich będzie taka sama, jak kwoty dotacji podstawowej (hipotetycznej) na tych niepełnosprawnych uczniów wobec całości dotacji także w tej samej, podstawowej wysokości.

Inaczej sytuacja wydatkowania dotacji na inne cele, poza samym kształceniem specjalnym, wygląda w przypadku szkół. Tam wydatki na realizację zadań innych, niż określone w pkt 2, możliwe do sfinansowania z dotacji na uczniów niepełnosprawnych, wyrażone są specjalnym wzorem, określającym proporcję tych wydatków do całości dotacji na szkołę. Sam wzór i jego wyjaśnienia zostały opisane w art. 35 ust. 5 pkt 4.

Wzór ten określi proporcję możliwych wydatków poniesionych w danym roku w szkole, które można zaliczyć do wydatków na realizację zadań w odniesieniu do uczniów niepełnosprawnych. Z jednej strony, wydawać by się mogło, że to lepsze rozwiązanie, niż niedookreślone zasady odnoszące się do placówek przedszkolnych. Mamy wzór, proporcję (w części ułamkowej, czy procentowej), zatem całości wydatków pomnożona przez ten ułamek staje się wydatkiem na uczniów niepełnosprawnych.

Matematycznie, tak właśnie jest. Ale praktycznie, wzór ten zawiera szereg danych, które odnoszą się do kwot subwencji przewidzianych dla jednostki samorządu terytorialnego, w częściach dotyczących tej konkretnej szkoły. Tymi danymi dysponują same samorządy, one potrafią wskazać, jaka część z całości subwencji trafi do państwa szkoły. O to trzeba pytać już samorząd. W dodatku, część wzoru dotyczy szkół z oddziałami integracyjnymi, a część, gdy takich oddziałów nie ma. Innym problemem jest, że właściwie dopiero na koniec roku będą znane kwoty wydatków poniesionych, a więc i kwoty do „przeniesienia” na rozliczenie dotacji na uczniów niepełnosprawnych, czyli przez cały rok będą to niejako zaliczki.

Tym samym, nieuprawnione są twierdzenia, że z dotacji na dzieci niepełnosprawne nie można w żadnym zakresie finansować wydatków ponoszonych w przedszkolu (niebędącym specjalnym) na ogólnie określone w art. 35 ust. 1 wydatki na realizację zadań placówek wychowania przedszkolnego w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym kształcenia specjalnego i profilaktyki społecznej, ponieważ zezwala na to przepis art. 35 ust. 5 pkt 3.

Podobne zasady obowiązują w szkołach, jednak w nich kwoty przypisane do rozliczenia dotacji na uczniów niepełnosprawnych w zakresie innych zadań, wynikają ze ścisłego, matematycznego wzoru.

Autor

Robert Kamionowski